• سبد خرید خالی است

راهنمای تولید کنندگان زعفران

سود آوری تولید زعفران

راهنما جامع

بیماری ها

مسئله

بیماری زوال زعفران -Rhizoctonia Violaceae-Tul

این بیماری در اثر پیدایش ریزوکتونیا و یولاسه در پیاز به وجود می آید . این قارچ به سطح پیاز حمله کرده ، بر روی آن لکه های قرمز ارزنی شکل ایجاد و به تدریج به داخل پیاز نفوذ می کند . نفوذ این قارچ به داخل پیاز موجب بر آمدگی هایی در  سطح آن و پوسیدن و خشک شدن برگ ها می گردد . این قارچ محصولات دیگری چون سیب زمینی  ، چغندر قند و یونجه را نیز مورد حمله قرار می دهد 

راه حل

نکاشتن پیاز زعفران پس از گیاهان هم میزبان

جمع اوری و سوزاندن پیاز های آلوده

عدم کاشت پیاز زعفران در زمین های آلوده برای مدت 6 تا 8 سال

محصولات من

فیتو استار

Defung

مسئله

بیماری سیاهک زعفران  Tacon

عامل این بیماری قارچی به نام فوماگو Fumago  است . این قارچ بر روی  برگ های زعفران نشو و نما می کند و کم کم به پیاز زعفران می رسد .

راه حل

جمع آوری و سوزاندن برگ ها و پیاز های آلوده

ضد عفونی پیاز ها با سموم مناسب در مقابل بیماری های قارچی پیش از کاشت

محصولات من

سرزان

گزانوزان

تریزان

مسئله

بیماری  ورم پیاز Fausset

این بیماری تولید ورم های شاخی در سطح پیاز میکند . در این وضعیت پیاز ها معمولا کوچکتر از حد طبیعی شده و در ضمن خود بوته نیز کوتاه تر از حد طبیعی می شود

راه حل

محصولات من

مسئله

بیماری زردی (کلروز برگ):

زرد شدن برگ ها می تواند علل مختلفی داشته باشد مانند نبودن عناصر غذایی، کمبود آهن و …

راه حل

کوددهی زمین با کودهای ازته، فسفات یا پتاسه

محلول‌پاشی مزرعه با محلول سولفات آهن و یا دیگر کودهای دارای آهن

محصولات من

انرژی سولوشن

Unidip

Broadacre

سولفات آهن

آفات

مسئله

علف های هرز

یکی از بزرگترین مشکلات مزارع زعفران وجود علف های هرز است که از طریق رقابت با جدب آب و مواد غذایی ، نور و نفوذ به داخل بنه ها برای گیاه زعفران مزاحمت ایجاد میکنند و باعث کاهش عملکرد آن میشوند. خسارت علف های هرز به سبب چند ساله بودن زعفران و رشد سبزینه ای اندک گیاه در شروع فصل و به خصوص در سال های اول رشد و همچنین استفاده ی نادرست کشاورزان از کود های دامی نپوسیده بسیار زیاد است . همچنین به دلیل پوشش انبوهی که به وجود می اونرد ، شرایط را برای فعالیت جوندگان از جمله موش ها در مزارع زعفران نیز فراهم می کنند . برای مثال علف هرز خارشتر در تابستان مکانی برای موش هاست.

علاوه بر انتقال بذر علف های هرز به وسیله ی کود دامی آلوده ، انتقال بذور علف های هرز موجود در حاشیه مزارع و کانال های آب از طریق آب و باد باعث تشدید آلودگی مزارع  زعفران می شود تعداد 12علف هرز غالب مزارع زعفران  از بین 60 گونه در کرمان وجود دارد که شامل  جو موشی ، علف  پشمکی ، پیچک صحرایی ، ازمک و علف هفت بند بیشترین فراوانی را دارند

راه حل

موثر ترین روش مدیریت علف های هرز ، مبارزه تلفیقی است که شامل استفاده از روش های زراعی ، مکانیکی و شیمیایی می شود . این روش ها در دو مرحله قبل  و بعد از کاشت زعفران قابل استفاده است .

استفاده از روش شیمیایی استفاده از علف کش :

الف - قبل از کاشت :

با استفاده از علف کش های عمومی نظیر گلیفوسیت ( راندااپ ) و توفور-دی گیاهان هرز موجود در مزرعه را از بین ببرید . بعد از سم پاشی علف هرزی در زیمن باقی مانده باشد ، با اجرای شخم عمیق علف های باقی مانده را ریشه کن کنید و سپس برای کاشت زعفران اقدام کنید. همچنین الگوی کاشت مطلوب را رعایت کنید و به سبب رشد سبزینه ای اندک زعفران تراکم بوته 50 بوته در متر مربع که به  مصرف 4 تن بنه در هکتار منجر می شود ، از عملکرد بالایی برخوردار است و به دلیل هم پوشانی خوب بوته ها ، از رشد علف های هرز جلوگیری می کند.

ب - بعد از کاشت :

سه مرحله کنترل با لحاظ مراحل رشد رعفران انجام شود.

مرحله اول : بعد از جمع آوری گل ها تا قبل از شروع خواب تابستانه (آذر تا اسفند ) ،  بع داز ااولین وجین یا استفاده از علف کش باید بعد از برداشت گل (آبیاری دوم ) انجام شود .  در مزارع کم وسعت یا مزارعی که سال های اول  رش دخود را دارند ، وجین همراه با دو بار سله شکنی به فاصله ی یک ماه از یکدیگر بهترین روشت . در سطح زیراد وجین توجیه ندارد  ، بنابراین باید از علف کش ها به صورت زیر استفاده کرد :

برای علف های هرز کشیده برگ نطیر جو موشی و علف پشمکی می توان یکی از علف کش های موثر بر خانواده ی گندمیان نطیر گالانت ، فوزیلید ، فوکوس ( به میزان 2 لیتر در هکتار ) یا گالانت سوپر ( 1 لیتر در هکتار ) استفاده کرد . نکته ی مهم این است که میزان آب مصرفی باید با کالیبره کردن سم پاش به دس تآید که عموما 350 تا 400 لیتر در هکتار است .

برای کنترل علف های هرز پهن برگ نظیر پیچک و علف هفت بند می توان از متریبوزین ( سنکور ) به میزان 750 گرم در هکتار استفاده کرد . در ضمن می توان برای  کنترل هم زمان گندمیان و پهن برگ ها از مخلوط گالانت ( سوپر ) به همراه سنکور با نسبت های ذکر شده در بالا استفاده کرد.

مرحله دوم : در خواب تابستانه :

چنانچه ضرورت استفاده از علف کش ها وجود داشته باشد ، میتوان از سموم عمومی نطیر رانداپ به میزان 6 لیتر در هکتار استفاده کرد

مرحله سوم : بعد از آبیاری اول :

 استفاده از علف کش های ترفلان ( 2.5 لیتر در هکتار ) یا سنکور 750 گرم در هکتار از سبز شدن بذر و علف هرز جلوگیری می کند . توجه شود که که قبل از اقدام به سم پاشی باید میزان آب لازم در هکتار از  طریق کالیبراسیون سم پاش محاسبه شود .  سختی آب نباید بالال باشد زیرا در عملکرد علف کش ها تاثیری زیادی می گذارد . سم پاشی باید قبل از طلوع آفتاب یا هنگام بعد از طهر در هوای آرام و بدون باد انجام شود .

محصولات من

گلیفوسیت ( رانداپ ) 

توفور-دی

 گالانت

فوزیلید

فوکوس 

گالانت سوپر 

متریبوزین ( سنکور ) 

ترفلان 

کمبود عناصر غذایی

مسئله

ماده آلی

ماده آلی یکی از مهم ترین اجزای خاک می باشد که اپر چه مقدار ان نسبت به دیگر اجزای خاک کمتر است ، اما اثر بخشی آن در رشد و عملکرد گیاهان بسیار زیاد می باشد . مصرف کود های آلی در خاک علاوه بر تامین مقداری از عناصر غذایی مورد نیاز گیاه ، باعث بهبود کیفیت فیزیکی خاک شده و در رشد و تکثیر موجودات زنده خاک نقش غیر قابل انکاری دارد . ماده آلی همچنین راندمان مصرف  کود های شیمیایی را افزایش می دهد . ماده آلی ، خاک را پوک می نماید و انتقال آب و هوا را به داخل خاک تسهیل می نماید . ماده آلی کافی در خاک ، از مقاومت خاک در برابر رشد پیاز زعفران می کاهد و باعث بزرگ شدن پیاز زعفران می شود . در این شرایط ، زعفران به خوبی رشد می کند و توان گل اوری آن افزایش می یابد .

مسئله ی مهم در استفاده از کود های آلی ، مصرف کود های آلی کمپوست شده  است . مصرف هر گونه کود دامی خام در زراعت زعفران ممنوع می باشد . بهترین کود  دامی برای زعفران کو گاوی است . کود دامی باید قبل از استفاده  در مزرعه به خوبی عمل اوری و کمپوست شده باشد و عاری از هر گونه علف هرز و نماتد باشد.

 در دهه های گذشته مصرف کود های شیمیایی ارزان قیمت ، باعث کاهش تمایل کشاورزان در استفاده از کود های آلی ( دامی و کمپوست ) گردید . این مسئله باعث کاهش شدیدی میزان ماده آلی در خاک های زیر کشت زعفران شد . بررسی کاهش مواد آلی در خاک های زیر کشت زعفران نشان می دهد با ورند موجود و کاهش هرچه بیشتر ماده آلی خاک های زیر کشت زعفران ، زراعت آن با خطرات جدید روبرو خواهد شد . خوشبختانه با افزایش آگاهی کشاورزان ،  مصرف کود های آلی در مزارع زعفران رو به افزایش است .

 به طور کلی باید سعی شود میزان ماده آلی در خاک مزارع زعفران به حداقل یک در صد افزایش یابد . بر این اساس توصیه می شود حداقل هر دو سال یک بار مقدار 30-40 تن در هکتار کود حیوانی پوسیده در مزارع زعفران استفاده شود

توجه : مصرف هر گونه کود دامی خام در زراعت زعفران ممنوع می باشد . بهترین کود دامی برای زعفران کود گاوی است . کود دامی باید قبل از استفاده در مزرعه به خوبی عمل آوری و کمپوست  شده باشد و عاری از هر گونه علف هرز  و نماتد باشد .

راه حل

دستور العمل تولید کود دامی پوسیده  به شرح زیر می باشد :

 

به ازای هر 10 تن کود دامی 100 کیلو کود اوره و 50 لیتر محلول باکتری EM اضافه شود( همچنین می توان 1 تن کاه کلش جو را هم اضافه کرد) و در مدت 45 روز با ارتفاع پشته ی 1 تا 1.5 متر ( برای اینکه ارتفاع زیاد تر باشد باعث افزایش درجه حرارت تخمیر و سوختگی مواد مغذی کود می شود )  سپس با پلاستیک پوشیده شود و هر 15 روز یک بار کود هم زده شود( روز 15 دهم و روز سی ام همز زده شود  و در صورت خشک بودن رطوبت اضافه شود) . و بعد از 45 روز این کود آماده است ( در برج 9 تهیه شود و دربرج 11 چالکود شود برنامه ریزی زمان بندی آن توجه شود) این کود باید بدون بو و پودری باشد

دمای مناسب برای کمپوست: 55 تا 60 درجه می باشد

ارتفاع مناسب پشته بین 1 تا 1.5 متر می باشد

نشانه ی کود کمپوست شده خوب حالت کپک سفید رنگ در کود  است

محصولات من

استفاده از  کود دامی پوسیده طبق دستور العمل

انرژی سولوشن 2- 5 لیتر در هکتار با آب آبیاری

محلول EM

مسئله

کمبود نیتروژن :

نیتروژن عنصری اساسی در فرآیند رشد و نمو گیاهان است و در صورت کمبود آن رشد گیاه کاهش یافته عملکرد مطلوبی بدست نخواهد آمد . مهم ترین  منبع نیتروزن در خاک ها ماده آلی می باشد و مصرف انحصاری کود های شیمیایی به عنوان تنها منبع تامین کننده ی نیتروژن مورد نیاز گیاه اشتباه می باشد . تحقیقات  انجام شده نشان دهنده ی ان است که هر دو منبع ماده آلی و کود های نیتروژنی باید با هم مورد استفاده قرار گیرند .

راه حل

کود های شیمیایی نیتروژنی رایج در بازار عبارتند از اوره با 46 درصد نیتروزن خالص ، نیترات آمونیوم با حدود 30 درصد نیتروژن خالص ، سولفات آمونیوم  با حدود 21 درصد نیتروژن خالص و 24 درصد گوگرد و کود های مرکب دیگر که محتوای  نیتروژن هر کدام متفاوت می باشد . نکته مهم انست که پژوهش های انجام شده نشان می دهد که زعفران برای رشد مطلوب و مناسب به حدود 50 کیلوگرم  نیتروژن خالص در هکتار از منبع کود های شیمیایی نیاز دارد . بهتر است این مقدار نیاز زعفران در سه نوبت  تامین شود  تا از آبشویی نیتروزن در طی بارندگی های پاییزه و زمستانی جلوگیری شود . در مناطقی که PH خاک بالا ( حدود 8 ) می باشد ، استفاده از سولفات آمونیوم به دلیل اسیدی بودن ارجحیت دارد.

زمان مصرف کود های نیتروژنی :

 پس از برداشت گل زعفران باید مزرعه زعفران را آبیرای نمود . اولین قسمت از کود نیتروژنی باید در این زمان استفاده شود . حود 25 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص معادل حدود 50 کیلوگر م در هکتار کود اوره در این زمان  توصیه می شود . بهتر است برای بالا بردن راندمان جذب کود ، همراه با این نوبت از مصرف کود از اسید هیومیک مایع به میزان 2 تا 3 لیتر ر هکتار استفاده شود . نوبت بعدی مصرف کود نیتروژنی یک ماه بعد  همزمان با آبیاری و به میزان 35 کیلوگرم در هکتار اوره می باشد . نوبت سوم مصرف سرک نیتروژن  نیز با فاصله یک ماه بعد  می باشد که میزان 15 کیلوگرم در هکتار  در اوره را می توان در نظر گرفت .

نکته : به هیچ وجه از کود های نیتروژنی قبل از آبیاری اول استفاده نکنید . زیرا ممکن است باعث کاهش گلدهی زعفران گردد و یا باعث ظهور برگ قبل یا همزمل=ان  با پلدهی شده ، برداشت گل را با مشکل مواجه نماید .

محصولات من

نیتران امونیوم

سولفات امونیوم

اوره

انرژی سولوشن 

Unidep

Broadacre

Nitropickup

مسئله

کمبود فسفر :

فسفر عنصری است که در ایجاد سیستم ریشه دهی مناسب کمک می نماید و در فرآیند گلدهی و انتقال انرژی در گیاهان دخیل می باشد . در پاره ای از اراضی زراعی که برای کشت زعفران در نظر گرفته می شوند ممکن ایت فسفر بومی خاک در حد مناسبی باشد و یا فسفر تثبیت شده در خاک در حد بالایی قرار داشته باشد . با انجام آزمایش خاک این موضوع به خوبی روشن می گردد . در این اراضی می توان از کود زیستی میکروریزا بهره برد در این حالت نباید کود های فسفره را  مصرف نمود . میکروریزا علاوه بر تامین فسفر مورد نیاز گیاه می تواند عناصر کم  مصرفی مانند اهن و روی را تامین  نمود و به گیاه در تحمل شرایط تنش رطوبتی نیز کمک کند .

راه حل

چنانچه میزان فسفر قابل استفاده خاک بیش از 15 میلیگرم بر کیلو گرم باشد ، نباید از کود های فسفری در زراعت زعفران استفاده نمود . اگر میزان فسفر خاک کمتر از 15 میلی گرم بر کیلو گرم باشد ، تا حداکثر 50 کیلو گرم در هکتار سوپر فسفات تریپل که دارای 46 درصد p2o5 می باشد را می توان استفاده کر د. مثلا اگر میزان فسفر قابل استفاده  خاک 10 میلی گرم بر کیلوگرم بود 30 کیلوگرم سوپر فسفات تریپل در هکتار کفایت می کند

زمان مصرف از کود های فسفری :

 در هنگام اولین آبیاری زعفران بنام گل آب می باشد . از کود های مرکب حاوی فسفر که  فسفر آن ها با آب آبیاری قابل استفاده است . نیز می توان به صورت سرک استفاده کرد . امام کود های سوپر فسفات تریپل  یا معمولی را به صورت سرک مصرف نکنید . مصرف زیاد و بی رویه کود های فسفری باعث ایجاد کمبود عناصر ریز مغذی اهن و روی در زعفران می شود ، پس از مصرف بی رویه فسفر خود داری شود .

محصولات من

XFoliar2

سوپر فسفات تریپل

Prolific

 

میکروریزا

مسئله

کمبود پتاسیم

پتاسیم یکی دیگر از عناصر پر مصرف در گیاهان زراعی از جمله رعفران می باشد که به دلیل فعال کردن تعداد زیادی از آنزیم ها در داخل گیاه و تاثیر  مستقیم بر باز و بسته شدن روزنه ها ، از اهمیت خاصی برخوردار است . اگر چه برخی از کانی ها خاک های مناطق خشک و نیمه خشک حاوی پتاسیم هستند اما بهتر است از آزمایش خاک برای تعیین نیاز  و یا عدم نیاز به کود های پتاسی استفاده نمود . زیرا مصرف بیش از اندازه پتاسیم  باعث کاهش جذب کلسیم توسط گیاه شده  و بر رشد و عملکرد زعفران تاثیر منفی دارد . پتاسیم می تواند در مقابله با تنش های  محیطی ، به گیاه کمک نماید .  مصرف 25 کیلوگرم در هکتار سولفات پتاسیم هر ساله قبل از اولین آبیاری نیاز زعفران به پتاسیم را بر طرف می نماید . افزایش مصرف پتاسیم باعث کاهش عملکرد زعفران خواهد شد . این  نتایج همچنین نشان داد که کلرید پتاسیم کود مناسبی برای زراعت زعفران نیست ، زیرا زعفران به کلر حساس می باشد .

راه حل

راه حل

چنانچه میزان پتاسیم خاک بیش از 250 میلی گرم بر کیلو گرم باشد نیازی به مصرف پتاسیم در کشت زعفران نمی باشد . در این صورت هر ساله با نمونه برداری از خاک و تعیین میزان پتاسیم قابل استفاده می توان نیاز یا عدم نیاز به مصرف کود های پتاسیمی را تعیین نمود . در صورتی که میزان پتاسیم قابل استفاده کمتر از 250 میلی گرم  بر کیلو گرم باشد ، باید حداکثر میزان 25 کیلو گرم K2O در هکتار ( تقریبا معادل حداکثر 50 کیلو گرم در هکتار سولفات پتاسیم )  استفاده نمود .

بهترین زمان  مصرف کود سولفات  پتاسیم هم زمان با مصرف ماده آلی و سوپر فسفات تریپل ، همزمان  با اولین  آبیاری زعفران می باشد . در صورتی که از  سولو پتاس به عنوان منبع کود پتاس استفاده شود امکان مصرف سرک آن وجود  دارد . در این صورت بهتر است سولو پتاس را در دو نوبت ، ابتدا در زمان آبیاری زاج آب و پس از یک ماه استفاده نمایید.

محصولات من

XFoliar2

بایو پتاسیم

مسئله

کمبود آهن

استفاده  متعادل عناصر کم مصرف در برنامه ی تغذیه  زعفران  ضروری است . با توجه به شرایط شیمیایی خاک های زیر کشت زعفران و کمبود آب در این مناطق  استفاده از کود های کم مصرف در بیشتر مواقع توصیه می شود . معمولا بهتر  است  عناصر کم مصرف به صورت برگ باشی در اختیار گیاه قرار گیرد تا بیشترین بازده را داشته باشد.

تاثیر عناصر کم مصرف در رشد گیاهان بسیار جای بحث دارد.  آهن در سوخت و ساز گیاهان، تولید کلروفیل، تنفس، فتوسنتز و نیز فعالیت های آنزیمی کاربرد دارد. این عنصر در گیاه به صورت غیر متحرک بوده و علایم کمبود آن مشابه منیزیم می باشد. با این تفاوت که علایم در ابتدا در برگ های جوان به صورت کلروز اتفاق می افتد و این حالت سریعا در برگ ها گسترش می یابد و در مقابل رگبرگ ها به صورت سبز رنگ باقی می مانند و در صورت افزایش کمبود رگبرگ ها هم رنگ پریده و زرد می شود.

کمبود این عنصر با ایجاد لکه های کوچک شروع و سپس برگ ها به رنگ زرد لیمویی تا سفید در می آیند. افزایش اسیدیته خاک و کاهش خلل و فرج در خاک و نیز افزایش عنصر منگنز در خاک باعث کمبود این عنصر در زعفران می شود.

میزان کمبود این عنصر در خاک های شور و قلیایی بیشتر دیده می شود.

در خاک های آهکی و قلیایی که PH بالاتر از ۸ باشد، آهن موجود در خاک به صورت غیر محلول در آمده و گیاه دچار کمبود آهن می شود.

راه حل

برای جبران کمبود آهن از سکسترون آهن، کلات آهن یا سولفات آهن در خاک به میزان ۱۰ گرم در لیتر در متر مربع استفاده می شود. اهمیت کلات ها به خاطر آزاد شدن تدریجی و دیر هنگام است که توسط گیاه جذب شده و در داخل گیاه عناصر کم مصرف آزاد می شود و یا عناصر کم مصرف از کلات آزاد شده و جذب گیاه می شود.

علایم کمبود عنصر آهن در زعفران

۱- باعث رنگ پریدگی در برگ های جوان شده و در صورت افزایش کمبود، سبزینه سازی مختل می شود.

۲- برگ های مسن به رنگ سبزه تیره در می آید.

۳- اندازه میوه ها کوچک می شود.

جبران و یا درمان کمبود آهن را می توان با عواملی مثل زهکشی خوب، هوادهی مناسب، اضافه نمودن آهن به خاک و به صورت محلول پاشی روی گیاه تامین نمود و اما زیادی این عنصر باغ کمبود عنصر منگنز در زعفران می شود که این کمبود به خاطر خاصیت آنتاگونیستی اتفاق می افتد.

محصولات من

مسئله

 

کمبود منگنز

نیاز زعفران به این عنصر بسیار کمتر از عناصر دیگر می باشد. وظیفه عنصر منگنز تقریبا شبیه آهن در گیاهان می باشد. در بسیاری از فعالیت های گیاهی مانند فتوسنتز و تنفس نقش دارد. منگنز به صورت یون دو ظرفیتی جذب گیاه می شود و در گیاه غیر متحرک است. علایم کمبود آن تقريبا شبیه آهن است و بیشتر منشاهای کمبود، روی برگ های جوان دیده می شود.

منگنز مستقیما از طریق برگ نیز جذب گیاه شده و حلالیت آهن را کاهش می دهد. فراوانی این عنصر باعث ایجاد کمبود در گیاهان می شود. از علل اصلی عدم جذب منگنز توسط گیاهان شستشوی بیش از حد خاک های شنی و PH بالا می باشد.

راه حل

 

1-کمبود منگنز بیشتر در برگ های جوان ظاهر می شود و در مراحل اولیه بین رگبرگ ها به رنگ زرد روشن در آمده و سپس تمام برگ ها زرد می شود.

۲- ساقه و برگ های گیاهان کوچک و باریک می شود.

3-  برگ های میانی و بالایی به رنگ سبز مایل به زرد در آمده و نواحی امتداد رگبرگ های فرعی و اصلی سبز باقی می ماند.

تشخیص کمبود منگنز در مقایسه با کمبود آهن در گیاهان سخت می باشد. جهت درمان کمبود منگنز در گیاهان می توان از روش محلول پاشی سولفات منگنز به میزان ۵۰۰ گرم در ۱۰۰ لیتر آب روی برگ گیاهان در هر متر مربع خاک استفاده نمود

استفاده از منگنز زیاد در زعفران باعث مسمومیت در آن ها می شود. رنگ پریدگی و زردی نواحی بین رگبرگ ها و تغییر رنگ رگبرگ ها و دمبرگ ها به رنگ مایل به قرمز در برگ های مسن از علایم مسمومیت می باشد. بیشتر مسمومیت ها در PH پایین اتفاق می افتد.

همچنین خاک های سنگین و اسیدی می توانند عامل اصلی مسمومیت باشند. برای رفع مشکل می توان با افزودن آهک به خاک و با زهکشی مناسب، میزان جذب منگنز را تنظیم نمود.

 

محصولات من

مسئله

کمبود مس:

این عنصر در تولید کلروفیل، پروتئین، کربوهیدرات نقش کمی دارد در تنفس و فعال سازی بعضی از آنزیم ها مورد نیاز می باشد.

عنصر فوق برای تشکیل لیگنین جهت استحکام دیواره سلولی ضروری است مس در گیاهان بیشتر به صورت کاتالیزور و تنظیم کننده عمل می کند و به صورت یون دو ظرفیتی جذب ریشه گیاه می شود. علایم کمبود آن شبیه به عنصر بر می باشد. خاک هوموس و خاک پیت معمولا با کمبود مس مواجه می باشند.

کمبود مس در زعفران بسیار نادر می باشد، چرا که لوله های آبیاری و قارچ کش ها و همچنین ادوات کشاورزی دارای مس بوده و می توانند پاسخگوی نیاز گیاهان باشند. PH بالای خاک قابلیت جذب مس را کاهش می دهد، البته این کاهش نسبت به عناصر دیگری مانند منگنز، آهن و بر کمتر می باشد.

راه حل

 

تحرک این عنصر در گیاهانی که با کمبود مواجه هستند به شدت کاهش می یابد و در مقابل گیاهانی که دچار کمبود نشده اند به راحتی قابل انتقال می باشد. آزمایشات مختلف نشان داده است که تجزیه خاک جهت تشخیص کمبود مس از تجزیه بافت گیاهی مفیدتر است.

علایم کمبود مس در زعفران:

۱- رشد گیاه محدود شده و برگ ها کوچک مانده میان گره ها کوتاه می شود.

۲- در مراحل اولیه لکه های زردی در قسمت میانی برگ های بالغ ظاهر شده و سپس با توسعه آن، اندام های بالایی نیز زرد رنگ می شود.

۳- برگ ها به رنگ سبز روشن و برنزی در آمده و حاشیه آن ها به طرف پایین خم می شود.

۴- رشد جوانه جانبی و گل ها کم می شود.

۵- ارتفاع بوته ها کم شده و میوه ها از رشد کمی برخوردار هستند.

۶- روی پوست میوه فرورفتگی های سبز مایل به زرد دیده می شود.

مسمومیت مس در زعفران بسیار کم پیش آمده که این حالت به خاطر استفاده بیش از حد مس به صورت محلول پاشی در گیاهان اتفاق می افتد. علایم کمبود آن زمانی روی زعفران مشخص می شود که میزان آن از ۷ میلی گرم بر کیلوگرم کمتر باشد.

 

محصولات من

مسئله

 

کمبود روی :

این عنصر روی فعالیت آنزیم ها تاثیر زیادی دارد و اثر کمبود آن در سبزینه سازی بسیار مشهود می باشد. مصرف عنصر  روی در مزارع باعث مقاوم شدن گیاه در برابر عوامل نامساعد مانند بیماری های قارچی می شود. کمبود این عنصر در خاک های قلیایی و سبک بیشتر دیده می شود.

آهک بالا، مواد آلی کم ، افزایش میزان ازت و  فسفردر خاک باعث تشدید کمبود این عنصر می شود. این عنصر به صورت یون دو ظرفیتی جذب گیاه می شود. عناصر مهمی مانند  مس ، آهن، منیزیم،  کلسیم، منگنز به مقدار زیاد در خاک باعث مشکل در جذب این عنصر توسط ریشه زعفران می شود. کمبود عنصر Zn باعث توقف رشد و عدم تشکیل بذر در زعفران می شود و کمبود آن به مقدار زیاد در گیاهانی مانند هلو و مرکبات باعث ایجاد کلروز می شود.

راه حل

علایم کمبود Zn در زعفران:

۱- برگ های جوان در ابتدا به رنگ زرد در آمده و اندازه آن ها کوچک می ماند.

۲- کوتاه شدن فاصله بین میان گره ها.

۳- ریزش گل ها و کاهش میزان گلدهی.

۴- کاهش عملکرد محصول در طی دوره.

 

محصولات من

Rapid zinc

مسئله

کمبود بور

بور در رشد ریشه، تقسیم سلولی و تمایز نقاط رشدی بسیار موثر است. میزان بُور برای گیاهان در خاک های سبک و شنی و با PH بالا بسیار کم می باشد. این عنصر در گیاه غیر متحرک می باشد. علایم کمبود در ابتدا در اندام های جوان ظاهر شده و سپس برگ های میانی و پایینی را تحت تاثیر قرار می دهد.

عنصر بور می تواند رشد گیاهان را تنظیم نماید و باعث ایجاد توازن واکنش های اکسیداسیون و احیا شود. بیشتر کمبود عنصر بور در خاک های شنی، خاک های سرد و مرطوب نمایان می شود. عناصری مثل کلسیم و ازت روی این عنصر خاصیت آنتاگونیستی دارند.

راه حل

علایم کمبود عنصر بر به شرح زیر می باشد:

۱- مرگ جوانه های انتهایی گیاه.

۲- کوتاه شدن فاصله میان گره.

۳-افزایش رشد جوانه های جانبی.

۴-علایم کمبود، بیشتر روی قسمت های جوان ظاهر شده و به ندرت روی برگ های پیر ظاهر می شود.

۵- باعث شکننده شدن رگبرگ ها و دمبرگ های گیاهان می شود.

۶- کمبود بر باعث غیریکنواختی و نامنظم شدن میوه گیاهان می شود.

۷- باعث کاهش رشد ریشه و ساقه گیاهان می شود.

۸- باعث افزایش رشد جوانه های جانبی می شود.

 

 

محصولات من

calcibor

مسئله

کمبود بور

عنصر مولیبدن در تثبیت بیولوژیکی ازت تاثیر زیادی دارد. در ساختمان تعدادی از آنزیم ها دخالت دارد. نیاز اساسی گیاهان به مولیبدن کم می باشد. برخلاف سایر عناصر کم مصرف به صورت کاتیون جذب می شود. این عنصر به صورت آنیون جذب شده و رفتار آن شبیه فسفر می باشد. کمبود این عنصر در خاک های اسیدی و شنی بیشتر می باشد. با افزایش میزان آهک در خاک و در نتیجه افزایش PH، فعالیت این عنصر افزایش می یابد کمبود مولیبدن به دلیل دخالت در واکنش های احیای نیترات باعث بروز کمبود ازت می شود.

راه حل

علایم کمبود مولیبدن در زعفران:

1-در ابتدای رشد، علایم کمبود در رگبرگ ها مشاهده شده و رنگ آن ها سبز کم رنگ می شود.

۲- علایم کمبود بیشتر در قسمت های پیرتر دیده می شود و به تدریج به قسمت های جوان گسترش می یابد.

۳- رگ ها به طرف داخل پیچیده شده و در نوک و حاشیه برگ ها سوختگی ایجاد می شود.

۴- رشد گیاهان کاهش یافته و بوته ها کوچک می مانند.

۵-  گلدهی در گیاهان کاهش یافته و عملکرد محصول نیز پایین می آید.

۶- برگ های تازه، در ابتدا سبز و سپس رنگ پریده، لکدار و نكروزه می شود.

با استفاده از مولیبدن پتاسیم به میزان ۱۵ میلی گرم در متر مربع و از طریق محلول پاشی به غلظت یک گرم در لیتر می توان کمبود آن را جبران نمود.

محصولات من

مشورت با گیاه پزشک